Edka, Mucka, Me-ka

nuusen. okucito.blogspot.com

4 сар 25th, 2010 | Category: зүгээр л бодол | Leave a comment

Утсаа цэнэглэж байхдаа хангалттай цэнэг авчихсан байхад нь залгаастай хэвээр нь орхиод байвал дэмий цахилгаан үрээд бдгийн байна. өдий болтол мэдэхгүй явж байгаад өнөөдөр утсан дээр тийм бичиг байхаар нь уншаад мэдлээ… ийм байжийж яаж бас дэлхий хамгаална аа… мэджиймаар юмнууд байхыма бас… эвдэрсэн компютер маань эргэж засагдсан буянтай өдөр байлаа, өнөөдөр… тэгээд маргаадраас бөөн төрсөн төрөөгүй өдрүүд үргэлжлэх нь дээ.. халовийнаар олуулаа очихдоо бүгд нэг ижил хувцасаар жигдирч очвол гоё харагдахым байна гэж бодлоо гэнэт! энэ хагассайнд туршиж үзнээ… сэдэв нь хар чөтгөрүүд гэдэг ч юмуу хахах… дүү ойрд болзоод олдохоо байлаа… ийм хурдан том болчих гэж. хүүхдээ сургуульд үдэж өгч байгаа эх шиг л мэдрэмж төрөөд байхын хэхэ… гадаа хар бороо шиврээд, би хичээл номоо хийгээд л…гаран дээрээ хөгжмийн нотны 5н шугам зурчаад л яваад байгаа шүүдээ. манан арилж байгаа. удахгүй бүр цэлмэнэ гэдэгт итгэлтэй байгаа…

11 сар 4th, 2009 | Category: зүгээр л бодол | Leave a comment

хаанаас ч билээ нэг удаа уншиж байсан үг санаанд ороод..
*Хүн амьдралынхаа туршид өөрийнхөө ганцаардлыг хань ижил, үр хүүхэд, найз нөхөд гэх мэтээр багасгахыг хичээдэг. Гэвч энэ бүгд нь худал оролдлого бөгөөд эцсийн үр дүнд хүн ямагт ганцаараа л байдаг.*..гэсэн үг байсан санагдаж байна.
Хүн ер нь туйлын үнэндээ ганцаараа байдаг нь үнэн болов уу. Үхэхдээ хүртэл сүнс маань ганцаараа л одоx бусуу???
гээд бодохоор хүн ганцаардаж үхнэ гэж худлаа юм шиг. Мэдээж ганцаардах ямар л олиг байхав, байгаа дээр нь бусад хайртай дуртай хүмүүстэйгээ цагийг өнгөрөөхөөс илүү жаргал bhku, Гэхдээ миний ойрноос бодоод байгаа  нь гэвэл ганцаардлаас айхаа больё, ганцаардлын үнэн мөн чанарыг хүлээн зөвшөөрье л гэхгээд байгаам..
бидний сэтгэл зүйд, бие махбод аль алинд маань ганцаардлыг даван туулах, шингээх чадвар бий боловчиг бид зүгээр тэр чанараа хэрэглэхээс айдаг, хэрэглэхийг ч хүсдэггүй.. Энэ чанар бас нэг өөрөөр илрэх тохиолдол нь бид нэг юманд хэтэрхий дасаад түүнээсээ салахдаа, эсвэл түүнээс өөр хэв маягтай учрахдаа айж сандарч, санаж, бас сэтгэлээр унадаг. Хайртай хүнээсээ салахдаа ахиж олдохгүй гэж харамсдаг нь яг тохирсон жишээ.. Тэгэхээр өөрийгөө ийм маягаар дэпрэссдүүлэхгүйн тулд ямар ч юм чамтай мөнх байхгүй, чи эцсийн мөн чанартаа ганцаараа шүүдээ гэж сэтгэлээ тайвшруулж сурах хэрэгтэй гэж л дүгнэгдээд байна. Хэтэрхий хийсвэр болчихов уу даа? хэхэ…

10 сар 15th, 2009 | Category: зүгээр л бодол | Leave a comment

ойрд бясалгал хийгээд завгүй.
угаасаа юмны эцсийг үзэхдээ маруухан болохоор 6н өдрийн бясалгалыг наашаа харж инээж цаашаа харж уйлсаар дуусгав.
Ядаж байтал өнөөдөр бүр сүүлийн өдөр багш нь яг 5н цаг урдаа суулгаад гөлийтөл нь лекц уншив. Гэвч зовсоны эцэст жарганаа гэж ямар ч гэсэн эцсийг нь үзчихлээ. Дэмий ч нэг суусангүй ээ! Дотор санаа чинь тавгүйтээд. эргэн тойрноо өөчилж муучлаад, Өлзийтөгсийн хэлдэгээр *эгчийнхээ үсийг хусаад, ахынхаа үсийг ургуулмаар* байгаа бол бясалгалыг сонгоорой гэж хэлье. заавал хичээлд явах албагүй л дээ. Өөрөө чаддаг бол хувьдаа бясалгаад байсан ч болох юм билээ…

Бясалгадаг хүн:

-уужуу тайван хүн байдаг (замаар алчих шахаад дайрдаг жолооч нар бол бүр ч суумаар)
-хүнийг хүндэлдэг, соёлтой хүн байдаг (үйлчилгээний ажилтанууд, хүнд сурталтай албан байгууллагынхан хамрагдмаар)
-хүнлэг энэрэнгүй байдаг ( Ялангуяа зарим эцэг эх үр хүүхдээ хүмүүжүүлж, хатуу хүтүүг үзүүлж байна гээд нэг бол үглэж дарамтлаад өөдийн бараа харуулахгүй эсвэл хахир муухай харьцах г/м байдаг. Ингэснээр үр хүүхдээ сургах биш харин ч өөрөөсөө зайлуулж, өөрийгөө жигшүүлж,ээж аав шиг ламьдрахгүй юм шүү гэдэг ойлголтыг хүүхэддээ өгдөг. Энэ амьдрал чинь таалагдахгүй байлаа гээд, эцэг эх нь зөрчилтэй байлаа гээд үр хүүхэд буруутан нь биш, тэр гомдлоо гаргах бай чинь тэд болох ёсгүй гэдгийг ихэнх эцэг эх огоордог)

-эерэгээр сэтгэж, аливаа зүйлийн сайныг нь харах чадвартай болдог ( Хов, хэрүүл, бусдыг муулахад дуртай хүмүүс хамаарна)

-за тэгээд зөв хооллож сурна ( нийт Монголчуудын 99% нь хамаарах болов уу.)

8 сар 22nd, 2009 | Tags: bysalgal | Category: зүгээр л бодол | Leave a comment

Эх орондоо ирээд хамгийн сайхан нь юу байв?
Гэр орон , ээж аав, хамаатан садан найз нөхөд, хоол унд, ус агаар? Яг юу нь хамгийн сайхан байв аа гэж онцолж хариулах гэхээр хариулт олдохгүй юм.
Мэдээж бүгд л хуучныхаараа сэтгэлд дотно, тэр нь намайг өөрийнхөө харьяалагддаг ертөнцөд ирсэн юм шиг сэтгэгдэл төрүүлнэ. Хажуугаар нь* дэлхий эргэх хурдтай харьцуулагдсан бие хөдлөх хурд* гэдэг ч билүү тэрэн шиг, энэ хүрээлэгдэн буй орчны өөрчлөлтөөс илүү өөрийн минь өөрчлөлт анхаарлыг илүү татна.
Гэвч хувийн өөрчлөлтийг дараа дурьдах тул энэ удаа түдгэлзэе.
Хөгшрөлт биднийг тойрсонгүй ээ. Хангай шиг өвөө, ханхар аав, сайхан эмээ, ээж минь бүгд л эзгүй байсан хугацаанд минь орчлонгийн жамаар хүч тэнхээ нэгэн хувь алдагдаж, хөдлөх бүтээх нь нэгэн хувь хорогдсон санагдана.
Гэхдэ хэнд нь ч сэтгэл нь өвдөхвийи гэж бодогдоод тэгэж хэлсэнгүй, асуултнаас бултасxийгээд хариулсангүй.
Хорвоогийн жамаар харин танихгүй шинэ үеийн олон залгамж халаа-нууд бас төрсөн байв.Саяхан тэдэн шиг ээж ааваасаа зууралдаж явсан би гэдэг хүний насны эрэмбэ хуга дээшлээд одоо хүүхэд гаргаж, ач/зээгийн зулай үнэрлүүлэх үүрэг хулээсэн шатлалын ойрын төдөн жилийн магадлалд багтсан харагдана.( Гэвч дороос аюултай хурдан өсөн ургах ялимгүй насны зөрөөтэй дүү нар минь миний үүргийг давуулан биелүүлж чөлөөний хугацааг минь уртасгаад өгөх биз ээ. )
Тогсож ирээд ажиллаж байгаа 2 найзтайгаа уузлаа. Яг адилхан сургуулийг 2 өөр мэргэжлээр тогссон нэг найзын минь карер дэвшилттэй, сэтгэл ханамж өндөр байхад, нөгөөдэх нь харин шал эсрэгээрээ эзэмшсэн мэргэжилдээ харамссан шинжтэй байв. Хэрвээ эх орон маань мэргэжил бүхнийг ижилхэн үнэлж үзэх нийгмийн багтаамжтай байсан бол найзын маань эзэмшсэн мэргэжил аль нэгэн санхүүгийн мэргэжлийн адил  өндрөөр үнэлэгдээд явах байсан даа гэхээс харуусаж суулаа. За тэгээд 10н жилийн анд нараас олон хүн байхгүй, ихэнх нь гадаад дотоодод сургуульи соёл хөөгөөд явчихсан болохоор би гэдэг хүн еронхийдоо гэр зуураа, хамаатан садан дундаа л байна, тэр нь ч сайхан амралт болж байх шиг байна даа.

8 сар 10th, 2009 | Tags: MGL | Category: зүгээр л бодол | Leave a comment

ажил гэр, эсвэл ажил гэр клуб хэмээн үргэлжилдэг байсан зуны маршрут маань зүгээр л нэг өдөр орвонгоороо өөрчлөгдлөө.
Яагаад ч юм жижигхэн арал дээрээ зуны төгсгөл болтол ажиллана гээд толгойд шингэчихсэн байтал, гэнэтийн төлөвлөгөөнд өөрчлөлт гарсан болохоор тэр өөрчлөлтийг яаж хүлээж авахаа сайн мэдэхгүй хэд хоногийг өнгөрөөлөө.
Асуудлын гол нь би Монгол руу буцаж явах, эндээ үлдэхэд байгаадаа юм биш.
Асуудлын гол нь би ер нь ийм хулчгар хүнүү гэдэгт л байгаа юм. Хэрвээ би ингээд юм болгоноос гийв-ап хийгээд яваад айвал  би бигээрээ үлдэнэ гэж үү?
Ирээдүйд хүсэж мөрөөдөж байсан болгондоо хүрнэ гэж үү?
Нэг талаас Монгол чангаагаад, үлдчих юм бол хожим харамсах bайх гэж бодогдоод, нөгөө талаас хэт хувийн жаргалаа бодоод Монгол явчихвал, бусдын өмнө хүлээсэн хариуцлагаа биелүүлээгүй юм шиг санагдаад эвгүй байна. Хүн нэг ажлыг дуусгана гэж хэлсэн л bол бусдын хийгээд өөрийнхөө өмнө хэлсэндээ хүрдэг л bайх хэрэгтэй. Тэгээд биелүүлээгүй бол чадахаасаа чадахгүй хүртэл өөр bоломжуудыг туршиж үзэх ёстой (ууг нь уул шугамандаа) рааят?
гэтэл би гэдэг хүн зүгээр л бүхнийг орхиод явах гээд байгаа бөгөөд тэрэндээ л фийл-бад болоод өөрийгөө буруутган гайхшраад суугаа бөлгөө.

7 сар 18th, 2009 | Category: Бүлэггүй | Comments (1)

зуны дунд сар хүртэл нартай өдөр 2хон байлаа, үлдсэнд нь дан усан бороо.
өнөөдөр бүр дэндээд мөндөр орлоо.
вотс вронг вит диз фаакин каантри?
далайн эрэг бараадаж биеэ борлуулах юм болсон, цав цагаан хэвээрээ. бүр болохгүй бол машинд очиж борлуулдаг юм билүү??
долоо хоногийн 6д нь ажиллаж нэгд нь нам шоудаад, номын сан явж ЛСАТ-н ном авах гэсээр байтал зун дууслаа, пээечээкний тоо ч цөөрлөө.сайн найзтайгаа муудалцаад үг солилгүй (сөлих дур хүрэлгүй)байсаар Монгол явуулах нь..
вот дэ фаак из вронг вит ми???

7 сар 3rd, 2009 | Category: Бүлэггүй | Comments (2)

алхам тутамдаа үндэснийхээ үйлдвэрлэлийг дэмжье! түр хугацаагаар блогспот ком руу урваад иртэл дэлхий нэт маань хамаагүй гоё болчихжээ.

6 сар 8th, 2009 | Category: Бүлэггүй | Comments (2)

хэрэвзээ зүрх сэтгэлийг онгойлгон харж болдогсон бол миний зүрх лав дотроо тогтож ядан дэвхэрч суугаа нь дамжиггүй.
Хүнд өөрийгөө хорьж чадахгүй юм гэж үгүй лдээ, гэвч хорих тусан улам шунан тэмүүлах гайхалтай зөрүүд гажиглал бий.
Би энэ амьдралдаа юу хийх бол, яаж эртхэн амжилтад хүрэх вэ, хайртай хүнийг яаж дотроосоо сугалан мартагнах вэ гээд асуултууд дүүрэн.
тэр ч бүү хэл өнгөрсөнд болсон гайхамшигт хийгээд гунигт, зарим нь ичмээр, санаа зовмоор бахархмаар гээд олон төрлийн дурсамжуудаар сэтгэл хөглөгдөн ирээдүйд юу болох бол хэмээн санаашруулна.
Миний амьдрал бөгөөс адал явдалгүй мөртлөө адал явдал нууцаар дүүрэн амьдал юмсанж.

2 сар 18th, 2009 | Category: Бүлэггүй | Leave a comment